شمارهٔ ۳۲۸ قدسی مشهدی

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

این شعر از غزلیات شاعر، به احساسات عاشقانه و درد جدایی اشاره دارد. شاعر در ابتدا از خوشی و شادمانی خود در گلشن سخن می‌گوید اما به زودی متوجه می‌شود که خبری از وفا و محبت نیست و به همین دلیل از آنجا می‌رود. او از سفر عشق خود یاد می‌کند که هر جا که می‌رفته، تنها عشق را یافته و به مقامات مختلف سفر کرده اما باز هم به عشق معشوق فکر می‌کند. در نهایت، شاعر بر این نکته تأکید می‌کند که به خاطر جدایی از معشوق، تمام تلاشش را برای رسیدن به او کرده است و عشقش را در هر مکان و زمان دنبال کرده است.