شمارهٔ ۴۶۰ قدسی مشهدی

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

این شعر درباره احساسات عمیق و غمگین شاعر است که به عشق و درد عاشقانه می‌پردازد. شاعر از طرف مقابل خواسته تا به خود بیاید و ببیند که چه بر سر او آمده است. او از بی‌توجهی و سنگدلی معشوق شکایت می‌کند و از بی‌خبری خود از حال و وضعیتش ابراز نگرانی می‌کند. در نهایت، شاعر از ساقی می‌خواهد تا اگر خبری از او دارد، به او بگوید. شعر نشان‌دهنده‌ی احساس تنهایی و ناامیدی عاشق در عشق است.