شمارهٔ ۱۱ - تعریف باغ جهان‌آرا قدسی مشهدی
قدسی مشهدی / مثنوی‌ها / وزن: مفاعیلن مفاعیلن فعولن (هزج مسدس محذوف یا وزن دوبیتی)
ندارد دهر، جای دل فروگیر
به از باغ جهان‌آرای کشمیر
درین گلشن به کس ننمود گل رو
نشد تا غنچه‌اش تعویذ بازو
ندارد دل جدا از سنبلش تاب
که یک جا خورده با زلف بتان آب
گلش پرورده ابر کرامت
زکات قامت سروش، قیامت
به سرو این چمن زد دست، طوبی
که در عالم سمر گردد به خوبی
دل سروش ز آزادی نشد ریش
گرفتارست پیش جلوه خویش
به هم سرکرده گل‌ها عشق‌بازی
به بلبل داده خط بی‌نیازی
ز فردوس است خرم‌تر، نهادش
ز آب خضر روشن‌تر، سوادش
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
این شعر به توصیف زیبایی و جذابیت باغی به نام کشمیر می‌پردازد که نسبت به سایر مکان‌ها دلنشین‌تر است. شاعر از گل‌ها و زیبایی‌های این باغ صحبت می‌کند و بیان می‌کند که هیچ گل دیگری نمی‌تواند با آن رقابت کند. همچنین، عشق و زیبایی در بین گل‌ها و بلبل‌ها به تصویر کشیده شده است. شاعر به روشنی نشان می‌دهد که این باغ با وجود زیبایی‌هایش، دل را به خود نمی‌گیرد و آزادی و شادابی را در دل نیز به تصویر می‌کشد. در نهایت، باغ کشمیر با دیگر مکان‌ها مقایسه می‌شود و ویژگی‌های خاص آن به عنوان بهشتی فراموش‌نشدنی معرفی می‌شود.