شمارهٔ ۱۰ قدسی مشهدی
قدسی مشهدی / مطالع و متفرقات / وزن: فعلاتن مفاعلن فعلن (خفیف مسدس مخبون)
باز دل پای‌بند دام کسی‌ست
روز و شب گوش بر پیام کسی‌ست
گو نفس بعد ازین ز سینه تنگ
پا برون نه، که این مقام کسی‌ست
هیچ‌کس نیست در جهان آزاد
هرکه را بنگری به دام کسی‌ست
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
این شعر به مفهوم وابستگی و اسارت انسان‌ها در دنیای روابط و احساسات می‌پردازد. شاعر اشاره می‌کند که دل هر فرد به دام کسی متصل است و صدای دل هر لحظه به پیام آن فرد وابسته است. او تأکید می‌کند که هیچ‌کس در این جهان آزاد نیست و هر کس در نهایت به کسی وابسته است. این احساس از تعلق و محدودیت‌های عاطفی در زندگی نشان داده می‌شود.