نغما — خواندن و کشف شعر فارسی

شمارهٔ ۱۵ قدسی مشهدی

قدسی مشهدی / مطالع و متفرقات / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعولن (هزج مثمن اخرب مکفوف محذوف)

از جوش دلم دیده پر از پاره خون است

در چشم ترم هر مژه فواره خون است

من گریه‌کنان بر سر آن کوی و ز هر سو

خلقی به سرم جمع به نظاره خون است

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

در این شعر، شاعر از احساسات عمیق و درد درون خود سخن می‌گوید. او از جوش و خروش دلش می‌گوید که سبب شده چشمانش پر از اشک و خون شود. در حالی که به گریه و اندوه می‌پردازد، اطرافش را افرادی می‌بیند که به تماشای او و غم او نشسته‌اند. این تصویر حاکی از شدت عواطف و درد درونی شاعر است که در قالب اشک و خون تجلی یافته است.