شمارهٔ ۱۶ قدسی مشهدی
قدسی مشهدی / مطالع و متفرقات / وزن: مفعول فاعلات مفاعیل فاعلن (مضارع مثمن اخرب مکفوف محذوف)
افروختی ز باده و رنگ بتان شکست
یک گل شکفت و رونق صد گلستان شکست
دادی چو دل ز دست، رهایی طمع مدار
عشق آن طلسم نیست که آن را توان شکست
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
در این بیت، شاعر به تأثیر عشق و زیبایی می‌پردازد. او اشاره می‌کند که با نوشیدن شراب و زیبایی عشق، زندگی جان تازه‌ای می‌گیرد و به گل‌ها رونق می‌بخشد. همچنین هشدار می‌دهد که دل را از عشق و آزادی جدا نکن و این عشق را فراموش نکن، زیرا عشق واقعی مانند طلسمی است که نمی‌توان آن را شکست.