شمارهٔ ۲۲ قدسی مشهدی
قدسی مشهدی / مطالع و متفرقات / وزن: مفعول فاعلات مفاعیل فاعلن (مضارع مثمن اخرب مکفوف محذوف)
هرگه نسیم زلف تو سوی چمن رود
بویی دهد به گل، که گل از خویشتن رود
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
این بیت به زیبایی و تاثیر روح‌بخش زلف محبوب اشاره دارد. وقتی نسیم زلف او به سوی چمن می‌وزد، بویی معطر به گل‌ها می‌بخشد که باعث می‌شود گل‌ها از خود بی‌خود شوند. به عبارت دیگر، زیبایی و جذابیت محبوب می‌تواند احساسات و زیبایی‌های طبیعی را تحت تاثیر قرار دهد.