شمارهٔ ۲۴ قدسی مشهدی
قدسی مشهدی / مطالع و متفرقات / وزن: مفعول فاعلات مفاعیل فاعلن (مضارع مثمن اخرب مکفوف محذوف)
اجزای من چو لاله گر از هم جدا شود
هر جزو آن به داغ دگر مبتلا شود
گویا ز عندلیب گرفته‌ست خاطرش
کو باد صبحدم که دل غنچه وا شود
بیگانه‌وار بگذرم از مردمان چشم
با دیده‌ام خیال تو چون آشنا شود
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
این شعر بیانگر احساس جدایی و دلتنگی است. شاعر می‌گوید اگر اجزای وجود او مانند لاله از هم جدا شوند، هر جزء دچار درد و رنج دیگری خواهد شد. او به یاد معشوقش است و آرزو دارد که مانند صبحگاه، دل غنچه‌ها باز شود. همچنین از مردمان دور می‌شود و فقط خیال معشوق در ذهنش آشنا و نزدیک است.