شمارهٔ ۲۶ قدسی مشهدی

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

این ابیات بیانگر عشق عمیق و وفاداری شاعر به معشوق‌اش است. او می‌گوید که تا زمانی که قلبش می‌زند، جز معشوق کسی در دلش نیست و اگر از فکر او دور شود، برایش پذیرفتنی نیست. او همچنین اشاره می‌کند که تنها زیبایی که برایش مهم است، چهره معشوق است و هرگز نگاهش را به چیز دیگری معطوف نخواهد کرد. در نهایت، از خدا می‌خواهد که پس از مرگ، تنها در کنار معشوقش باشد و هیچ چیز دیگری جز خاک درگاه او نصیبش نشود.