نغما — خواندن و کشف شعر فارسی

شمارهٔ ۲۷ قدسی مشهدی

قدسی مشهدی / مطالع و متفرقات / وزن: مفاعیلن مفاعیلن مفاعیلن مفاعیلن (هزج مثمن سالم)

ز دل پیش از فراقت آه دردآلود برخیزد

به هرجا برفروزد آتش آنجا دود برخیزد

طبیبم بر سر بالین نمی‌آید وگر آید

چو گل کآید پس از سالی نشیند زود برخیزد

ز بس آفاق را پر کردم از آوازه شیون

ترنم ره نیابد کز لب داوود برخیزد

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

این شعر به احساس دلتنگی و درد جدایی اشاره دارد. شاعر از اشتیاقی عمیق برای دیدن محبوب صحبت می‌کند و بیان می‌کند که درد دل او از جدایی به شدت احساس می‌شود. پیامدهای این جدایی تا جایی پیش رفته که حتی طبیب هم نمی‌تواند به او کمک کند. همچنین، شاعر اشاره می‌کند که ابراز ناله و شیون او به اندازه‌ای فراگیر شده که دیگر هیچ صدایی نمی‌تواند از میان آن برآید. به طور کلی، شعر بیانگر عواطف عمیق و غمگینی ناشی از فراق است.