نغما — خواندن و کشف شعر فارسی

شمارهٔ ۳۱ قدسی مشهدی

قدسی مشهدی / مطالع و متفرقات / وزن: مفاعلن فعلاتن مفاعلن فعلن (مجتث مثمن مخبون محذوف)

به من خدنگ ترا سر فرو نمی‌آید

منش به جان روم از پی گر او نمی‌آید

ز تلخ‌عیشی پیمانه می‌توان دانست

که هیچ‌کار ز دست سبو نمی‌آید

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

در این شعر، شاعر بیان می‌کند که تلاش‌هایش در جلب توجه معشوق بی‌نتیجه است و اگر او نیاید، منش را هم به جان می‌سپارد. همچنین اشاره می‌کند که تلخی زندگی و تجربیات آدمی تنها از طریق مِی و پیمانه قابل درک است و هیچ کاری از سبو (ظرف شراب) برنمی‌آید.