شمارهٔ ۱۱۲ قدسی مشهدی

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

این شعر به زیبایی و جاذبه‌های یار اشاره دارد و بیان می‌کند که هر جا زیبایی و روشنی او حضور دارد، فضا چه خلوت باشد و چه جمعی، دلنشین و خوشایند است. همچنین تأکید می‌کند که اگر به فیض و لطف او نیاز داریم، نباید چشم دل را از او دور کنیم، زیرا دیدن زیبایی او مانند نگاهی به گلزار است که طراوت و زیبایی دارد.