شمارهٔ ۱۱۷ قدسی مشهدی
قدسی مشهدی / رباعیات / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)
جز درد، دلم هیچ نیندوخته است
از داغ جگر چراغم افروخته است
از بس که پی دوست نمودم تک و دو
چون لاله مرا نفس به دل سوخته است
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
در این شعر، شاعر احساس عمیق درد و اندوه خود را بیان می‌کند. او می‌گوید که جز دلشکستگی و غم، چیز دیگری در دل ندارد و این داغی که بر دلش نشسته، مثل چراغی او را روشنی می‌بخشد. همچنین، او به خاطر عشق و علاقه به دوست، تنها و در حسرت مانده است و با بیان اینکه دلش مانند لاله‌ای سوخته است، عذاب عاطفی‌اش را نشان می‌دهد.