شمارهٔ ۱۷ قدسی مشهدی

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

این شعر بیانگر این است که ارزش و بزرگی هر چیزی به میزان خود و جایگاهش بستگی دارد. همچنین اشاره دارد که عشق و جذابیت خورشید (عشق واقعی) قابل مقایسه با ماه نیست، زیرا ماه نمی‌تواند خورشید را به‌طور کامل جبران کند. در نهایت، زیبایی و روشنی عشق به اندازه کافی و به‌تنهایی کافی است.