شمارهٔ ۱۷۷ قدسی مشهدی

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

در این ابیات، شاعر به ستایش شخصیتی بزرگ و خوشحال می‌پردازد که به سفر رفته است. او اشاره می‌کند که تقدیر و شانس خوبی برای این شخص پیش آمده و در راه است. همچنین، به خاطر تلاش و همت این فرد، مردم به استقبال او خواهند آمد و دجله به عنوان نماد زیبایی و مهمانی، به او خوشامد می‌گوید.