شمارهٔ ۱۸۵ قدسی مشهدی

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

این شعر به انسان هشدار می‌دهد که وقتی خواسته‌های نفسانی و دنیوی بر او غلبه می‌کند، دیگر به یاد عشق‌های حقیقی و معانی عمیق زندگی نخواهد بود. شاعر از ناپایداری و بی‌ثباتی انسان‌ها در برابر وسوسه‌های نفس و دنیا صحبت می‌کند و به این نکته اشاره دارد که مانند حباب در برابر باد، زندگی ناپایدار است و انسان باید محتاط باشد.