شمارهٔ ۱۹۰ قدسی مشهدی

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

این شعر درباره عشق و تاثیر آن بر انسان‌هاست. شاعر می‌گوید هر کسی که تحت تأثیر عشق قرار گیرد، به حالتی بی‌هوش و واله درمی‌آید و این حالت تا روز قیامت ادامه خواهد داشت. عاشق هرگز به خاطر ترک عشق خود را سرزنش نمی‌کند، چون عشق مانند دریا است که هرگز نمی‌تواند از جوش و خروش بیفتد. در واقع، این شعر به شدت و پایداری احساسات عاشقانه اشاره دارد.