شمارهٔ ۱۹۱ قدسی مشهدی

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

در این ابیات شاعر به این موضوع اشاره می‌کند که اگر در زندگی به افرادی که نیکوکار نیستند متمایل شویم، ممکن است دچار گناه و اشتباه شویم. همچنین، اگر دل به کارهای نیک بزنیم، اما با نیت ریا و خودنمایی باشد، دیگر آن دلگرمی و طاعت واقعی را نخواهیم داشت. در نهایت، این رفتارها به مانند آب سردی است که پس از جوشیدن، دیگر حرارت و تاثیر خود را از دست می‌دهد.