شمارهٔ ۱۹۴ قدسی مشهدی

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

شاعر در این ابیات به بیان آرزوی وصال محبوب می‌پردازد و می‌گوید که این وصال، با این عظمت، در دنیای بی‌تو جا نمی‌شود. همچنین به تشبیهی اشاره می‌کند که لقمه‌ای بزرگ و بسیار بزرگ است که با پنج انگشت نمی‌توان آن را در گلو جا داد. به طور کلی، این شعر حس ناتوانی در درک و تحمل عشق و آرزوها را بیان می‌کند.