شمارهٔ ۲۱۶ قدسی مشهدی
قدسی مشهدی / رباعیات / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)
کو عشق که عُجب خودپرستی ببرد؟
کو نیستی‌ای که ذوق هستی ببرد؟
کو جلوه قامتی از آن سرو بلند
کز همت پست، عیب پستی ببرد؟
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
این ابیات به جستجوی عشق و زیبایی می‌پردازد و از خودپرستی و کمبود خودآگاهی در افراد انتقاد می‌کند. شاعر به دنبال شخصیتی است که بتواند زیبایی و قداست وجود خود را از معایب پست و ناپسند دور کند. در واقع، او به دنبال نقطه‌ای از هستی است که بتواند احساس و ذوق را به وجود آورد.