شمارهٔ ۲۵۴ قدسی مشهدی

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

در این بیت، شاعر به زیبایی و پیچیدگی احساسات عاشقانه اشاره می‌کند. دست محبوبش به رنگ حنا آغشته است و شاعر می‌پرسد که این وضعیت چگونه به وجود آمد. وقتی که محبوبش با دستش به موهایش می‌زند، او را با ناخن به دلش زخم می‌زند و این باعث می‌شود که دلش پر از عشق و درد شود، مانند کفشی که پر از خون است.