شمارهٔ ۲۵۶ قدسی مشهدی

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

این ابیات بیانگر این است که کسی که به حقیقت نور می‌افروزد و به بقا و استقامت دست یافته است، به او احترام و ارجمندی داده می‌شود. اما کسانی که به تقلید و کپی‌برداری می‌پردازند، مانند شمعی که از مواد مصنوعی ساخته شده، در نهایت از بین می‌روند و نمی‌توانند بر دوام و حقیقت تکیه کنند.