شمارهٔ ۳۰ قدسی مشهدی
قدسی مشهدی / رباعیات / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)
واعظ که خبر ندارد از جان خراب
از شغل ملامتم ندارد خور و خواب
او گرم نصیحت است و من می‌گویم
از دیده، به آب سرد، می‌ریزد آب
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
در این شعر، شاعر به واعظی اشاره می‌کند که از وضعیتی سخت و خراب روحی دیگران بی‌خبر است. واعظ به نصیحت و موعظه مشغول است، در حالی که شخص گوینده در دل دچار غم و اضطراب است و اشک‌هایش همچون آب سرد از چشمانش می‌ریزد. به نوعی، شاعر به تضاد میان کلام واعظ و واقعیت درونی خود اشاره دارد.