شمارهٔ ۳۵ قدسی مشهدی

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

این بیت به مفهوم فقر و ریاضت اشاره دارد و می‌گوید که زندگی در فقر باعث می‌شود که انسان از نیازهای جسمانی مانند غذا و خواب بگذرد. افزون بر این، شاعر به لذت‌بردن از زیبایی‌ها و نغمه‌های زندگی اشاره می‌کند و می‌گوید که اگر تاب و توانش را داشته باشی، می‌توانی از ضعف و زحمت رهایی یابی و همچون رباب زیبا و دلنشین شوی.