شمارهٔ ۳۱۰ قدسی مشهدی
قدسی مشهدی / رباعیات / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)
از نور رخت، سها چو خورشید بود
آن کش تو نه ای امید، نومید بود
تو عین بقا و دیگران محض فنا
هرکی به تو زنده گشت، جاوید بود
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
این ابیات به توصیف زیبایی و نورانی بودن محبوب اشاره دارند. محبوبی که مانند خورشید می‌درخشد و امید را در دل‌ها زنده می‌کند. شاعر بیان می‌کند که محبوب، تجسم بقا و زندگی است، در حالی که دیگران فقط فانی و زودگذرند. هرکس به محبوب نزدیک شود، به نوعی جاودانه می‌شود.