شمارهٔ ۳۱۱ قدسی مشهدی
قدسی مشهدی / رباعیات / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)
دل را به دعای تو صد امید بود
با لطف تو چشم ثمر از بید بود
گر پیروی تو می‌کنم، معذورم
شک نیست که صبح، پیر خورشید بود
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
شاعر بیان می‌کند که دلش به دعای معشوق امید بسته است و با لطف او منتظر پاداش و ثمر است. او می‌گوید که اگر از او پیروی می‌کند، به خاطر عشقش است و نمی‌تواند در این موضوع شک کند که صبح، نشانه‌ای از وجود خورشید است.