شمارهٔ ۳۱۴ قدسی مشهدی
قدسی مشهدی / رباعیات / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)
تا مهر توام به سینه مستور بود
ظلمت ز فضای خاطرم دور بود
دل روشنی‌ام ز عشق باشد، آری
ویرانه ز آفتاب معمور بود
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
شاعر در این شعر از عشق و تأثیر آن بر حالت روحی خود سخن می‌گوید. تا زمانی که عشق معشوق در دل او پنهان بود، ذهنش از نگرانی‌ها و ظلمت‌ها دور بود. حالا که عشق در دلش روشن است، دلش به زندگی و روشنی پر شده و خوشحال است.