شمارهٔ ۳۷۳ قدسی مشهدی

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

این شعر به مفهوم آزادی و بی‌اعتنایی به مقام و مقام‌گرایی اشاره دارد. در کوی مجاز، هیچ‌کس تحت تأثیر مقام و موقعیت خود نیست و عزت و خواری برایش بی‌معناست. همچنین به این نکته اشاره می‌کند که مانند اسبی که نعل می‌شود، ارزش واقعی موجود در نعل از جنس آهن یا طلا نیست، بلکه تنها به سبب جبر و اجبار است. در واقع، این شعر به نوعی نقدی به ظواهر و ارزش‌های اجتماعی و تفاوت‌های تصنعی میان افراد است.