شمارهٔ ۳۷۷ قدسی مشهدی

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

این شعر به غم از دست دادن امیر معمار اشاره دارد. او که معمار بزرگ زمانه‌اش بود، از دنیای فانی رفت و نامش بر لوح آسمان ثبت شد. شاعر با حسرت به این موضوع می‌نگرد و افسوس می‌خورد که چنین فردی را از دست داده است.