شمارهٔ ۳۸۳ قدسی مشهدی
قدسی مشهدی / رباعیات / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)
گر خانه چشم من بود تیره و تار
از گریه مدان تیرگی‌اش را زنهار
گلگون سرشک من نینگیخته گرد
چشمم ز فراق دوست آورده غبار
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
در این ابیات، شاعر از تیرگی و ناراحتی چشم خود سخن می‌گوید که به دلیل اشک‌ها و غم فراق دوست به وجود آمده است. او از دیگران می‌خواهد که به خاطر این گریه و اندوه، به چشمش ایرادی نگیرند. در واقع، این اشک‌ها نشانه‌ای از عشق و دلتنگی او برای محبوبش هستند.