شمارهٔ ۳۸۴ قدسی مشهدی
قدسی مشهدی / رباعیات / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)
از درد نکرد دیده‌ام ضعف اظهار
وز گریه نیفتاد به روز شب تار
شد بی تو یتیم مردم دیده من
بر چهره‌اش از گرد یتیمی‌ست غبار
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
در این اشعار، گویا شاعر از درد و ضعف خود سخن می‌گوید که ناشی از گریه و بی‌توجهی به شب تار است. او به یتیمی و فقدان معشوق اشاره می‌کند و می‌گوید که اکنون چهره‌اش از غبار یتیمی پر شده است. در کل، احساس تنهایی و اندوه عمیق او به وضوح در این ابیات احساس می‌شود.