شمارهٔ ۳۹۳ قدسی مشهدی

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

در این شعر، شاعر به وضعیتی اشاره می‌کند که خرد و عقل در تلاش است تا از جهل و نادانی رهایی یابد. او می‌گوید هر جا که انسان نادانی (خر) را پرورش دهد، صاحب آن فرد نیز باید دچار مشکلات و سختی‌ها شود. در واقع، جهل و نادانی به مشکلاتی می‌انجامد که برای صاحبش ناخوشایند است.