شمارهٔ ۴۳ قدسی مشهدی
قدسی مشهدی / رباعیات / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)
هرکس که کند از تو تمنای گلاب
بر چهره خود آب زند جای گلاب
پیداست که ظرف شیشه‌ای چند بود
این چشمه آب است، نه مینای گلاب
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
در این بیت شاعر به این نکته اشاره می‌کند که اگر کسی از تو خواهان گلاب باشد و بخواهد بر چهره‌اش آب بریزد، نشان می‌دهد که او درک درستی از ارزش و کیفیت گلاب ندارد. در حقیقت، اگر ظرف شیشه‌ای وجود دارد، این آب (چشمه) است و نه گلاب اصیل. به عبارت دیگر، شاعر می‌خواهد بگوید که درک و خواسته‌های سطحی نمی‌تواند جایگزینی برای چیزهای حقیقی و باارزش باشد.