شمارهٔ ۳۷ قدسی مشهدی

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

در این ابیات، شاعر به ارزش و اهمیت مفهوم و معنای عمیق زندگی اشاره می‌کند. او می‌گوید که در آغاز (از ازل) گوهر نادری به نام معنی به وجود آمده است که مردم فقط ظاهر آن را می‌بینند و درکی از حقیقت آن ندارند. زمانی که خلقت صورت و معنی آغاز شد، مردم فقط شکل و ظاهر را پذیرفتند، مانند انعکاس در آیینه و آب که فقط ظاهر را نشان می‌دهند. این متن به عمق و باطن وجود انسان و زندگی اشاره دارد که غالباً نادیده گرفته می‌شود.