شمارهٔ ۴۳۷ قدسی مشهدی
قدسی مشهدی / رباعیات / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)
با آن که زدی بر جگرم صد جا نیش
وز درد، دلم را چو جگر کردی ریش
هرجور که آید از تو بر من، بحلی
آزرده مکن به عذرخواهی لب خویش
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
شاعر در این ابیات از درد و رنجی که به واسطه‌ی عشق و ناز کردن معشوق متحمل شده سخن می‌گوید. او از زخم‌هایی که در دلش باقی مانده و احساس آزردگی‌اش گله‌مند است. با وجود اینکه معشوق هرگونه رفتاری با او دارد، او نمی‌خواهد که بابت این رفتارها معشوق عذرخواهی کند و ترجیح می‌دهد که ناز و غزل‌سرایی او ادامه داشته باشد.