شمارهٔ ۴۴۰ قدسی مشهدی
قدسی مشهدی / رباعیات / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)
گردون که ز هم نمی‌فتد اجزایش
کو سیل عدم که بر کند از جایش؟
هرگاه که لقمه‌ای گره شد به گلو
ناچار خورند آب بر بالایش
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
این ابیات درباره ناپایداری و بی‌ثباتی جهان هستی صحبت می‌کنند. شاعر به این نکته اشاره می‌کند که اجزای دنیا از یکدیگر جدا نمی‌شوند و هیچ چیز نمی‌تواند آن‌ها را برهم زند. همچنین زمانی که زندگی یا امور به بن‌بست می‌رسند، انسان‌ها ناچارند که با تدبیر و تدابیری جدید، مشکلات را حل کنند و ادامه دهند.