شمارهٔ ۴۴۲ قدسی مشهدی

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

شاعر به این موضوع اشاره دارد که در درون هر فردی، دشمنی وجود دارد که به شکل یک بار سنگین روی دوش اوست. او به نوعی احساس پارادوکسیکال دارد؛ از یک سو با دشمن خود نسبت دوستی می‌بندد و از سوی دیگر، کمر به جنگ با او بسته است. این وضعیت نشان‌دهنده معضلات و تضادهای درونی انسان است.