شمارهٔ ۴۳۶ قدسی مشهدی
قدسی مشهدی / رباعیات / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)
دارد به من اتحاد، یار از من بیش
او را بینم، آینه گر دارم پیش
برخاست دویی میان یار و دل ریش
خون است دلم چو غنچه در پنجه خویش
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
شاعر در این ابیات از عشق و وابستگی به محبوب سخن می‌گوید. او احساس می‌کند که محبوبش در نزد او مانند آینه‌ای است که وجودش را می‌نمایاند. در این میان، دوگانگی بین یار و دل رنجیده‌اش وجود دارد و قلبش مانند غنچه‌ای در دست خود، درد و عذاب را تجربه می‌کند. در کل، ابیات گویای عواطف شدید و پیچیده‌ی عاشقانه‌اش هستند.