شمارهٔ ۴۸۴ قدسی مشهدی

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

این ابیات به احساس شدیدی از درد و فراق اشاره دارد. شاعر در شب‌ها به خاطر جدایی، نفسش به تنگ می‌آید و دلش می‌سوزد. او همچنین به تشبیه مال و دارایی‌اش به نسیمی اشاره می‌کند که تنها در صبح زود و قبل از طلوع آفتاب وجود دارد. این تصویرسازی نشان‌دهنده‌ی ناپایداری و زودگذر بودن زندگی و احساسات است.