شمارهٔ ۴۹۳ قدسی مشهدی

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

در این ابیات، شاعر تصمیم می‌گیرد که از گذشته شکایت نکند و به مشکلات آینده نیز توجهی نداشته باشد. او می‌خواهد در کنار دیگران قرار گیرد، اما در عین حال در گوشه‌ای بنشیند و با کسی حرف نزند. این بیانگر تمایل به سکوت و دوری از دردسرهای زندگی است.