شمارهٔ ۴۹۴ قدسی مشهدی

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

در این اشعار، شاعر از این که به هوس‌های دنیوی و کام‌پرستی روی آورد خودداری می‌کند. او پیوسته و مداوم از لذت‌های زودگذر دوری می‌گزیند و حتی با وجود تاثیرات شدید و هیجان‌انگیز زندگی، در تلاش است تا بر خود مسلط باشد و صبح خود را با خنده و روراستی آغاز کند.