شمارهٔ ۵ قدسی مشهدی

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

این شعر به افراد افسرده توصیه می‌کند که مانند روزهای تیره و تار، خود را افسرده نکنند و از عشق و محبت غافل نشوند. شاعر به شمع تشبیه می‌کند که باید بسوزد و نورافشانی کند، نه اینکه خاموش و بی‌تحرک باشد. در نهایت، به جمع دوستان و محبت‌های اطراف اشاره دارد که باید از آن بهره‌برداری کرد.