نغما — خواندن و کشف شعر فارسی

شمارهٔ ۵۱۵ قدسی مشهدی

قدسی مشهدی / رباعیات / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)

آزرده چو خاطرت ز با ما بودن

اولی باشد ز بودنم، نابودن

رفتم به ته آب چو گوهر، تا کی

چون موج، خراش روی دریا بودن؟

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

این شعر بیانگر احساس درد و رنج ناشی از ارتباط با کسی است که خاطرش را آزرده کرده. شاعر می‌گوید که اگر خاطرت از بودن با من آزرده است، بهتر است که وجود نداشته باشم. او همچنین به تصویرهایی از عمق آب و موج‌های دریا اشاره می‌کند که نشان‌دهنده تلاش‌هایش برای یافتن آرامش و زیبایی در دل مشکلات است. به‌طور کلی، شعر نشان‌دهنده پیچیدگی‌های ارتباطات انسانی و احساسات عمیق است.