شمارهٔ ۵۱۴ قدسی مشهدی
قدسی مشهدی / رباعیات / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)
تا کی سخن معرفت انشا کردن؟
وز چهره راز، پرده بالا کردن
آن را که بود سینه پر از گوهر راز
بی‌صرفه بود لب چو صدف واکردن
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
این ابیات به بیان بی‌فایده بودن سخن گفتن درباره معرفت و رازها می‌پردازد. شاعر می‌گوید اگر کسی دارای دل و سینه‌ای پر از حقیقت و گوهرهای معنوی باشد، در واقع نیازی به بیان و آشکارسازی آن رازها به وسیله زبان نیست. به عبارت دیگر، ارزش و عمق معنوی هر فرد بیش از آن است که بتوان با کلمات بیانش کرد.