شمارهٔ ۵۳۰ قدسی مشهدی

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

این شعر به بیان معانی عمیق عشق و دیوانگی می‌پردازد. شاعر اشاره می‌کند که زلف محبوبش نه زنجیر است که او را به اسارت درآورد و نه تیر است که به دلش آسیب بزند. همچنین خطاب به عقل می‌گوید که در برابر عشق ناتوان است و نصیحتش بی‌فایده است، زیرا عشق فراتر از تدبیر و عقل قرار دارد.