شمارهٔ ۵۲۴ قدسی مشهدی

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

در این ابیات شاعر به این نکته اشاره می‌کند که باید از وابستگی به دنیا و مظاهر آن فاصله گرفت و به جای جستجوی چیزهای مادی، به درون خود و کمال معنوی توجه کرد. او می‌گوید که درویشان (صوفیان) در حالت تجرد و دوری از دنیا به کمال معنوی می‌رسند و مانند دانه‌ای که در خرمن رشد نمی‌کند، نباید در جستجوی امور دنیوی باشیم.