شمارهٔ ۵۳۶ قدسی مشهدی

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

در این ابیات شاعر از دلدادگی و غم عشق سخن می‌گوید. او از معشوق می‌خواهد که اگر همچنان دلشکسته است، نشانه‌های درد و اشک خود را بروز دهد. شاعر به معشوق می‌گوید که اگر مانند نرگسی کور نیستی، پس چرا اشک نمی‌ریزی و اگر همچون آتش هنوز زنده‌ای، پس چرا سوز عشق را نشان نمی‌دهی.