شمارهٔ ۵۳۷ قدسی مشهدی
قدسی مشهدی / رباعیات / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)
در بزم جهان، شمع شب‌افروزی کو؟
در هفت فلک، اختر فیروزی کو؟
گویی: نبود به یک روش، سیر فلک
عمری‌ست که شب می‌گذرد، روزی کو؟
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
شاعر در این ابیات به جستجوی نوری در دل شب و ستاره‌ای در فلک می‌پردازد. او از تاریکی و گذر شب‌ها سخن می‌گوید و می‌پرسد که چرا روزی در این سیاره وجود ندارد که روشنی‌بخش باشد. به‌طور کلی، شاعر به عدم وجود روشنایی و روزنمی‌نگرد و به زیبایی‌ها و امیدهای فراموش شده اشاره می‌کند.