شمارهٔ ۶۱۲ قدسی مشهدی

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

این بیت به این معناست که اگر کسی از اهل دانش و فضایل باشد اما دارای اخلاق نیکو نباشد، فضل او ارزش چندانی ندارد. شاعر از خود می‌پرسد که آسیب به اصل و ذات ارزشمند انسان چه سودی دارد، اگر فرد بی‌اخلاق و بدسرشت باشد، حتی در بهترین اوضاع نیز به ورطه‌ی زشتی می‌افتد.