شمارهٔ ۶۱۳ قدسی مشهدی

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

در این شعر، شاعر از درد و انتظار برای وصال معشوق صحبت می‌کند. او به این فکر می‌کند که تا چه زمانی باید از وصل یار محروم باشد، تا کی می‌تواند بین نومیدی و امید زندگی کند، و چقدر می‌تواند بدون لذت از زیبایی عشق، تنها به انتظار ادامه دهد. شاعر در عمیق‌ترین احساساتش به کاستی‌ها و آرزوهایش اشاره کرده و از ناکامی‌هایش می‌نالد.